Khapui's Site

เพราะเวลา ผู้คน สิ่งแวดล้อม มันเปลี่ยน
และเกิดคำถาม แล้วหัวใจเราได้เปลี่ยนตามมันไหม

เราเองก็เป็นเหมือนกัน
ร้องเพลงแล้วไม่ค่อยมีความสุขเหมือนเมื่อก่อน
คิดถึงใครคนหนึ่งที่เค้าเคยอยู่และจากไป
เค้าคนนั้นเป็นคนหนึ่งที่เราคิดว่าร้องเพลงกับเค้าแล้วมีความสุข

กลอนก็เขียนได้ไม่ซึ้งใจเท่าเมื่อก่อน
เพราะเวลาของเราถูกช่วงชิงจากพฤติกรรมเดิมๆซ้ำซากของเรา
อยากหมุนตัวเองกลับไปจังเลย

จะลองทำดูนะคะ :)

บางสิ่งที่ต้องใช้อารมณ์เข้ามาร่วมทำมากๆ เช่นร้องเพลง หรือทำงานเขียนต่างๆ เมื่อเราโตขึ้นหรืออยู่ในภาวะที่เปลี่ยนไปไม่เหมือนแต่ก่อน อารมณ์เราก็จะเปลี่ยนไปด้วย ความรู้สึกมันก็จะเปลี่ยนไปขณะทำกิจกรรมนั้นๆ มันอยู่ที่เราว่าจะทำกิจกรรมนั้นต่อไปหรือเปล่า หรือว่าเราพอใจที่จะทำกิจกรรมหนึ่ง ในอารมณ์หนึ่ง ที่มันเคยเป็นคู่กัน ตลอดไป บางทีเรื่องของเวลาที่มีน้อยลง ความสนใจในสิ่งอื่นๆ ที่มีมากขึ้น ก็ทำให้เรารู้สึกต่อสิ่งเดิมๆเปลี่ยนไปได้เช่นกัน

บางทีพี่ก็เบื่อการร้องเพลงเหมือนกันนะ มีอยู่ช่วงนึงพี่เคยเบื่อการซ้อม เบื่อโรงคอนเสิร์ต เบื่อการนั่งซ้อมกับเปียโน เบื่อยังกับโดนยาเบื่อเลย (เกี่ยวป่ะเนี่ย) เบื่อแบบไม่อยากเห็นโน้ตเลย แต่ถ้าเรายังอยากเอาดีทางนั้นอยู่ก็ต้องหามุมมองใหม่ๆเกี่ยวกับมันอ่ะ เคยร้องแบบ emotion เยอะจัดๆ ก็เปลี่ยนมาร้องแบบ technical ละเอียดๆ ลองอัดเสียงตัวเองฟังเองบ้าง ศึกษามันในแง่มุมอื่นๆ บ้าง ทั้งนี้มันขึ้นอยู่กับเราว่ายังอยาก "ชน" กับมันอยู่รึเปล่า